Luang Nam Tha is een dorpje van nog geen tien straten groot. De 'place to be' om een trekking te doen in een van de twaalf nationale parken van Laos. Onder de noemer van eco-toerisme is dit een poging om de natuur te beschermen tegen wildkap door China, het uitsterven van veel bedreigde diersoorten en de lokale bevolking voorzien van middelen om niet te moeten jagen. Een groot deel van ons geld gaat naar de local villages waar we slapen, het andere deel is voor de onkosten; eten, drinken, transport en gids voor drie dagen,...
Op de main road zijn verschillende boekingskantoren. We laten ons huiswerk door anderen doen, en springen mee op de boot met drie travelsters waarmee we op de bus zaten. We hebben een goed gevoel bij onze gidsen die ons nog uitleggen wat we zullen nodig hebben. Er wordt ons beloofd dat de trekkings verdeeld worden over het park, zodat de dorpen niet dagelijks bezoek krijgen van farangs en afhankelijk worden van onze sponsering. De meeste doen een eendaagse of tweedagen trekking, maar dan begint het net interessant te worden. We willen diep in de jungle geraken, ver van alles. We hameren er nog op dat we heel graag tofu eten en gaan voor de zoveelste keer onze rugzak pakken.
Op aanraden van Willie en gesteund door een Frans koppel vertrekken we richting het noorden. The lonely planet is een goede richtlijn, je leest veel over het land zelf, de historie, bevolking,...
Maar reisgidsen scoren slecht op originaliteit. Je bekomt dat duizenden toeristen hetzelfde padje aflopen, zelfde guesthouses kiezen, met zijn allen met lonely planet in zelfde restaurant zitten te lezen. We laten de Mekong voorlopig voor wat ze is en kiezen tegendraads de andere richting. We zijn nogal in ons gokken. Voor Laos zullen we ons concentreren op het noorden en zuiden.
Van Smorgensnvroeg worden we belaagd door de hatelijke blinkende mini-busjes. Wij willen liever flink door elkaar geschud worden op de local bus. Voor de kenners van oude Mercedes of Volkswagenbusjes, gaan we aan belachelijk traag tempo omhoog in de bergen. We merken snel het verschil in wegkwaliteit en comfort, maar houden van de authenticiteit. Laos zou Thailand twintig jaar geleden moeten voorstellen.We komen te weten dat China een vuile rol speelt in Laos, vooral de natuur moet het bekopen. Laos is nog een Franse kolonie geweest, vandaar de baguettes in toeristische trekpleisters. Het land behoort tot 1van de 20 armste landen waarvan 50% van het BNP uit het toerisme komt.
Morgen sponseren we het eco- toerisme ( of dat hebben ze ons toch wijsgemaakt!) door deel te nemen aan een driedaagse trektocht diep in de jungle! Na ons slangenavontuur op 1 slipper denken we er toch over om een gids te nemen. Het verhaal heb je nog tegoed! Kerstmis vieren we met een australische, zuid- koreaanse, amerikaanse, 2 lao people, de hmong tribe en als we geluk hebben een dwergolifant!
MERRY X-MAS !!
Zoen josefien en pieter
Gisteren een dagje reizen, Chiang Mai-Chiang Rai, 4u30', Chiang Rai-grensstad Chiang Khong, 2u30'. De eerste bus waren we verplicht (tijdsdruk) een Airconditioned Bus te nemen. Geef ons toch maar de gamele bakkies, vol gereutel, te kleine zitjes, teveel volk, en teveel stops om gerief op te pikken of te droppen. Zo'n steriele, hermetisch afgesloten bus maakt ons precies misselijk en nog eens verkouden ook. Er zijn TV's op de bus en er wordt gelachen om kinderlijke volwassen-programma's met drukke Thai in de hoofdrol, hou ons maar dom meneer. Het valt op dat Thai zo westers mogelijk willen zijn, ze nemen westerse normen en waarden over, westerse leefstijl, westerse feestdagen,... Het is hun groot recht, maar dit zoeken we niet op onze tocht.
Alles loopt op wieletjes, we komen om 17u45 aan de grens ( lees: de Mekong-river) toe, vragen de oren van het lijf aan de grenswachter:"kunnen we ons visa voor Laos nog aanvragen, hoelang duurt de oversteek, kunnen we in Thaise bhat betalen,...? Enige dat zeker is na tien minuten met handen en voeten, khap, khap, 'yes' op vragen waar je een 'no' verwacht, immigration sluit om 18u. We wagen een gokje en varen per longtail-boat de Mekong over, Laos binnen. 35 dollar, een pasfoto en wat formulieren later en we zijn terug legaal!! Laos, woehoe!!! We hebben wel een kater wat betreft de munteenheid en taal. We begonnen net vloeiend Thais te spreken, wisten dat 40 baht 1euro is, nu betalen we in baht en krijgen terug in KIP, 10.000 KIP is 1euro is 40 baht, versta je de verwarring? Juist, ze rijden hier terug rechts ook... Sabaidee!!
Fjiew, heftig ritje terug uit de bergen, we deden er amper 2,5uur over, maar de settings waren helemaal anders dan de heenreis. s Morgens vroeg de top op, in de fog sea, een nevel mist die netjes over alle bergtoppen hing, met als resultaat lekker miezerige nattigheid.
Er ziten heel wat piraten op baan, vooral van die mini-busjes met geblindeerde ruiten, volgestouwd met een nieuwe lading Thai op weg naar hun favoriete vakantie/weekend bestemming. Hier geldt de wet van de grootste, camions heersen over busjes, dan komen auto, gevolgd door scooters, opletten geblazen dus.
Josefien ziet met haar arendsoog Antaro staan in een wegrestaurant, we spreken nog wat af om hem op te zoeken in Chiang Mai. Mission accomplished. Enige mission die niet was gelukt in Pai, was Jasons contactgegevens bemachtigen. Jason is een Ozzie, waarmee we nieuwjaar 2012 zouden vieren in Chains, Australie. Ze krijgen daar als toemaatje een solar eclips," the place to be in december 2012", aldus Jason, met wie we direct een goede klik hadden. Hij is op reis met zijn vriendin en zeven maand oud dochtertje, alweer een bevestiging dat reizen met kindjes mogelijk is.
We gaan nog een race aan met Antaro, hij met de pick-up, en wij met de scooter. Hij wist natuurlijk niet dat we met snorry-ka op baan waren. We halen hem op de vele haarspeldbochten in, hij geplaagd door de vele mini-bussen, wij gewend van bergpaadjes te doen. We winnen vlotjes de race, en beginnen aan onze volgende race, die tegen de klok. We willen niet lang in Chiang Mai blijven om het hoofdstuk Laos in te zetten. Eerst nog de was (laten) doen, Thais kookboekje op de kop tikken, twee nieuwe leesboeken, muziek kopieren bij Antaro, and last but not least, shopping!! Onmogelijk in 1dag te doen, dus we nemen er zondag nog bij. Het wordt een topdag voor Josefien, rondsnuisteren in hangars vol gerief, afdingen, naar de postoffice, pakket opsturen, Sundaymarket afschuimen, met metershoge dozen op scooter terug richting postoffice, .... What a day, mama monique weet niet wat er op haar afkomt via seamail!! Eagle-eye Josie ziet op het allerlaatste moment Jason en zijn kroost staan, we wisselen gegevens uit en zien elkaar binnen twee jaar terug.
Langzaam nemen we afscheid van de vele verborgen marktjes, de Thai waarmee niet te onderhandelen valt, Blue Diamond restaurant in Moon Muang Street, en de vele begroetingen; kapung kha en kapung kop, swathii kha,...maar vooral Snorry- kha, geven we met tegenzin terug, dit wordt terug stappen, jongens....
He (older German guy): Which language are you speaking?
She (beautiful belgian girl): Flemish, same as dutch, but with our own dialect.
He (German): I tought so, so you can understand us?
She: yes, be careful where what you say!!
....Blablabla, blablabla...
He (German): His name is Micha & has a good diving centre in Sulawesi, say hello from me, Antaro.
He (blue-eyed belgian guy): I know a Dj Antaro, from Germany, I saw him playing on the Boom-festival, he played very good!
He (German): Now you make me feel good...
He: ???
He (German): You know this sign on my arm (shows tattoo with familiar looking design), it is the sign from VOOV-festival, I was the founder of the VOOV-experience in Germany.
He: So you are DJ Antaro? You looked different on the Boom...
He (German): Yes, I didn't play on the Boom, my flight was cancelled...
....Blablablablabla...
He: So can you give me some music?
He (German): ok, no problem, come to my appartment when you are back in Chiang Mai...
He: Great ( so I can give to Jaan, he will like for sure!!)
De avond voor mijn verjaardag vroeg onder het wol, met een 'trueblood' en de laatste hoofdstukjes uit onze dwarsliggers. We gaan de boekentips kunnen gebruiken! Deze morgen vroeg rise and shine, zeker Pieter! Weg was ie, eerst nog in kusjesvorm happy birthday gekregen. Nog een beetje verder gesoesd en m'n nieuwe kleertjes aangetrokken om de dag in te zetten. De keukentafel stond vol lekkers en was prachtig versierd met bloemetjes. Ik kreeg een bananaleaf verjaardagskroon op m'n koppie. Voor me stonden 26 oranje kaarsjes in een bananaleaf geprikt, samen met wat fisters. Een kaarsje voor elk jaar, van de gedachte alleen al word ik jaar op jaar een beetje melancholisch. Bij de kaarsjes die eerst uitgaan vertel ik wat ik link aan dat levensjaar. We maken een afspraak bij meneer Luang T-hip, voor een shan- massage. Ook nog een bezoekje aan de hotspring lijkt ons zalig, een full option treatment misschien. Verder is er het rice harvest festival, waar we een kijkje gaan nemen.Today wordt een chillybilly dagje, zoals ikzelf... Morgen pakken we ons boeltje en rijden terug naar Chang Mai. Amaai mijn gat! Pai kennen op ons duimpje nu. We zien vaak dezelfde mensen terug, dezelfde gewoontjes, we kennen de lekkere adresjes, we blijven de stickers ' hippies smell' op de mobillettes grappig vinden. It feels like time to go...nog even en we zitten 2 dagen op de boot, op de Mekong, richting laos.
Thai-shan massage:
Voor josies verjaardag niets dan verwennerij, we komen via Lorenzo the ice-house op het spoor, een schamel plaatsje waar je in hun achtertuin een voetbalshort aangeboden krijgt, en er zonder veel vragen aan de massage wordt begonnen. Ik ben in goede handen, want dit mager ventje zonder al teveel tandjes, nog naar een sigaretje ruikend, kent de kneepjes van het vak. Heel iets anders dan onze eerste massage, Josie gaat voor een cosy oil massage, bij mij gaat het precies wat ruwer aan toe. Er zijn zo'n drietal overgevoelige plaatsen op mijn lichaam, en hij vond ze redelijk snel, de energiebaan moet doorlopen!! Niet teveel compassie, harde knokerige vingers, gewend om te masseren, met een ernstig gezicht. We communiceren via knikken en pijnlijke grimassen, hij begint het leuk te vinden en haalt zijn beste trucjes boven! Eens je je ruggengraat als een rits kraakt en het ventje zijn paar tandjes blootlacht, weet je dat je goed zit! Nu nog buikje rondeten en op naar de hotsprings!!!
We will make it à good day!
Joehoe!We zijn er eindelijk toegekomen om ons vliegtuigtickets te boeken! Op 26/1 vliegen we van Phnom Pehn ( hoofdstad Cambodja) naar
Kuala Lumpur, om dan door te vliegen naar Makkasar, luchthaven op Sulawesi, Indonesië. Op 9/3 vliegen we jammergenoeg in omgekeerde richting terug naar Bangkok, om 2 dagen later op Brussel te vliegen, hmm. Air Asia, even grote rotzakjes als Ryanair, alle addertjes staan in superkleine lettertjes, assurance hier, busfee daar, regular baggage,...maar we hebben ons tickets, da's t voornaamste! Vandaag chillybilly dagje, zon brandt heftig door, de dieren doen hun siësta, we kunnen maar beter meedoen. Op de wednesdaymarket dringend op zoek naar onderbroeken en handdoeken, alles begint te stinken! Pieter is een van zijn drie kostbare boxershorts (voor 4 maanden reizen!) kwijt,dus dat wordt een sexy slip!
We hebben al goed onze weg naar keuken gevonden, moet zijn dat we echt wel graag koken, achtereenvolgens
pannenkoekies, exotische fluitslaatjes, oak meal met superbanana, red curry, Tom yam soep, akselbakselpatatties met rozemarijn, gebakken tofu in garlic met tamali, stoofpotjes... We vinden hier voor het eerst onze rust, nemen niet teveel hooi op onze vork, lezen boekje, laten onze was doen, slenteren door de straatjes, kijken naar de sunset, met exotische vogelgeluiden en krekels op de achtergrond. Komt misschien ook omdat we een feestje achter de kiezen hebben. Vriendjes maken van overal in de wereld op Half-Moon Party, diep in de jungle, met veel kampvuurtjes, vallende sterren en goeie muziek. In praatmood na enkele Chang-pintjes,veel op de Nico moeten denken ;) Rond een uur of vier nachts, we call it a day en gaan slapen...
Wil je weten waarom mensen aangetrokken worden tot mooie, zeldzame plaatsen, dan is Pai een schoolvoorbeeld. Het is een uitgestrekte vallei volledig omringd door bergen, met enorm veel bergriviertjes en bijhorende watervallen. Hier en daar hotsprings, en dan nog eens gezegend met een enorm aangenaam temperatuurtje. Je zou voor minder... Het begon als een kleine farming village, vijf man en een hippie-kop, en groeide uit tot een hippe vakantiebestemming. Het valt op dat ook hier een universele stroming down-tempo people leeft, Thai hippie vermengd met Western hippies everybody happy! We zijn hier al menig Belgische vrienden in Thais uiterlijk tegengekomen. Het centrum zit vol getalenteerde muzikanten, in ieder cafeetje is wel een optreden bezig. Gisteren mogen meegenieten van een akoestisch setje Beatles, Bob Marley, Pink Floyd, sehr gemutlich!
We hebben ook al onze baan gevonden naar lokale marktjes, Josefien al volop aan het hamsteren geslagen, want er is hier een kook-bungalow voor handen. Voor iedereen met kinderen, vergeet Center Parks, Pierre et Vacances, hier kan je gemakkelijk een maandje doorbrengen, easy!!!
Gisteren ons nog enkele uren verwend in een thermisch bad, heel verzorgd onder de coconut-trees, in een U-vorm van lauw naar heet, gevolgd door een koud bad, Mmmm....
Vandaag gepakt en gezakt met zelfgemaakte springrolls, guava-peren, mandarijnen, mini-banaantjes en een stevige dosis stapkracht tien kilometer door de jungle. In het begin nog volop aan het babbelen, na een tijdje stilgeworden, nederig naar de wildernis toe! Streefdoel was terug zijn voor het donker, dus we stapten er stevig tegenaan, wat deed terugdenken aan Oxfarm Trailwalk met de homies, op de reuzepalmbomen, lianen, coconut- en bananatrees na. De terugrit was nog spannend,want onze snorry-ka had dorst, we geraakten net op tijd aan de naftepomp.
Vanavond naar Goa-feestje ergens aan de rand van Pai, we zullen jullie vertegenwoordigen, hoewel niets kan tippen aan een feestje met de maatjes!
PS: Free Wifi is hier schering en inslag, ideaal ons digitaal dagboek aan te vullen, maar ook om eens te skypen, zoek ons op 'misterpi79' en we geven jullie een vleugje tropical mee... Wel zes uur verschil...
