Alexandria

Sedert onze aankomst vanmiddag in Alexandrie niets dan aangename verrassingen. We tikten onze eigen gids Zezo op de kop, voor 1,5 pond een busrit in een minibus met zijn 13. We vinden vlot een ruime kamer, Josefien drinkt op haar gemak een koffietje met de bagage bij de hand, ik kan samen met Zezo aan de slag. We gaan nog wat dolen in de stad. We lopen er bij als twee vodjes na een busrit van 14 uur,de rit werd op 10 uur voorzien, klapband niet meegerekend. Geluk bij een ongeluk leren we zo Zezo kennen. Alexandrië wordt " Pearl of the Mediteranean" genoemd, en "capital of Arabic tourism for 2010". Over dit laatste zijn we het sowieso al eens. We lijken hier de enige Westerlingen. Josefien kan het nog goed wegsteken, maar iemand met een blonde kop en ninja-boots loopt nogal in de kijker, "how are you very much? Thank you two...Egyptenaren zijn in feite wel aangename, behulpzame mensen. We liepen al tot de bibliotheca alexandrina, aten tussen de studenten, leren de echte Egyptische prijzen kennen. Nog baard(je) laten scheren door scheel, oud ventje die veel weghad van Hans Moleman uit Simpsons met zijn dikke bril. Het schele had ik pas door eens ik in zijn stoel zat...over zijn prestaties niets op aan te merken, special treatment for sure, al konden we niet communiceren. Morgen meer van dit alles.... Lekker warm in Belgie?

Bye bye Dahab

Bye bye Yoel en Anika, bedankt voor de mooie tijd en jullie gastvrijheid! Bedankt om ons te leren duiken, paardrijden, voor de gezellige avondjes bij jullie thuis, de feestjes tussen de Egyptenaren ...jullie zijn de max!! Bye bye Miro, Djani, Tika, Carfour, Mojo, Kiba,.... Bye bye Dahab, Cu soon!

Advanced we are

Even kort vermelden dat we ons vanaf nu officieel advanced mogen noemen, we hebben onze vijf advanced dives afgewerkt en de nodige skills in onze rugzak.

We eindigen onze opleiding met een nightdive. Speciaal, in het donker komt een nieuwe wereld tot leven onder water. Met onze lichtbundel geraken we een goeie vijf meter ver. We laten ons leiden door het rustgevende, toch angstaanjagende van de loerende donker oneindigheid. De poliepen gaan open, meeste vissen verschuilen zich in een gat van het koraal, de nachtdieren beginnen aan hun dag/nacht. We zien onszelf omhult door Avatar-bioluminescence, fluorescerende vissen verschuilenzichvoor ons licht. Krabben die zich bedekken met camouflage- zeewier, wachten om toe te slaan, maimai, we hebben nog lang niet alles gezien.

Het zal wellicht nog een tijdje duren voor we terug in een duikerspak rondlopen, groeten de zee en begeven ons terug op land, waar alles terug goed doorweegt.

Tot gauw,

Pieter en josefien

Getting advanced

Getting advanced!!

Vandaag, zaterdag. Een hele week niets anders gedaan dan duikboeken gelezen, testjes ondergaan, en final Padi Open water exam...
Noem ons maar voorbeeldige studentjes, overdag duiken, tot s avonds laat hoofdstukken in ons boek doorworstelen.
We vertrokken vanop de baby-piste, met een hoop gezonde competitie, leggen we een flawless parcours af. We kregen dan ook les van een enorm gepassioneerde Lukas-look-a-like.
Hij boezemt ons vertrouwen in, we doen hem onder water netjes na en krijgen telkens een onderwater applaus en een handshake. De combinatie lezen en erna uitvoeren werpt zijn vruchten af. Don't fight the water, move slow, don't get in overexertion. Inderdaad, bij mijn derde duik ging het mis.
Een regelrechte paniekaanval, we zwemmen op 5 meter 15 meter zonder bril. Move slow, je leest er heel gemakkelijk over in het boek, maar inderdaad iedere wilde beweging, gespartel vraagt enorm veel zuurstof, wat zich uit in een paniekerige ademhaling. Het enige wat telt is zo snel mogelijk naar boven.
Mijn pak is te strak, mijn regulator werkt niet... Shaggi, onze divemaster, brengt me terug bij positieven, en hop, direct terug het water in. Juste ici tout va bien. 2-0 voor Josefien.
We gidsen elkaar, doen ons final exam ( passed with a glance!!), doen een navigatie test, fish identification en zijn klaar voor The Canyon!!Om 6u30 rise and shine, om naar de beroemde canyon te gaan en Blue Hole. Gedaan met oefenen op skills, vanaf nu puur genieten...
Shaggi begint steevast met: Alright guys, what we gonna do...We krijgen bij iedere locatie een uitgebreide, professionele uitleg, do's and don't do's. Alles wordt veel relaxer, we krijgen steeds meer zelfvertrouwen en verbruiken aanzienlijk minder lucht.
Voor het eerst kan ik me verzoenen met het meditatieve van duiken.Breathe in..........en....breath out...........We gaan tot op 30 meter, deep dive. De laatste momenten voor we in het water gaan, wordt een ritueel om heel rustig te worden, de ademhaling afstelling, en off-we-go, let your brain and body get relaxed.
Op 30 meter diep, in the blue hole (watch William Trubridge on youtube) kom ik in contact met positive nitrox narcosis, de vissen nodigen me uit dieper met hen mee te gaan. Tempting, maar toch even niet. Hoe trager we ademen, hoe langer de duik, hoe meer we kunnen genieten. We komen onze eerste Sting-ray tegen, zien free-divers tot over de 4 minuten verdwijnen in de blue hole, worden meer en meer verliefd op the reef in al zijn aspecten.

Ik (Josefien) heb m'n eerste slechtere ervaring..negative nitrox narcosis and feel anciety. Rechts van me een reefwall, onder me 800m diepte en links ook alleen maar oneindig blauw + het idee dat hier en daar verdronken Russen in de dieperik liggen. k Vervrouw mezelf uiteindelijk en geraak terug op adem. Goed dat ik het nu meemaak, ik voel me zelfzeker genoeg om niet te paniekeren...and off we go. ZOals in alle sporten is het met vallen en opstaan, enkel gaat het hier om iets erg essentieels : ademenen. 2-1 voor Pieter!

Voila, morgen eindigt ons duikavontuur met een night-dive.
Dahab heeft ons hart veroverd, al heeft het even op zich laten wachten, we komen zeker terug ,diving, kiten in een prachtig decor en zalige omgeving...hinthint...
t Zal raar doen, ons vertrouwd nest achter laten en verder op avontuur. We hopen onze blog nog up to date te kunnen houden?
Maandagavond nemen we de nachtbus naar Caïro, om zo naar Alexandrië te gaan, voor 2 dagen.
We willen nog piramides bekijken (hoe kunnen we ook anders, in Egypt...) en s avonds vliegen we door naar Bangkok...woehoe! Samensamen...

This must be underwater love!!

Waaaaaauuuuw!

We hingen al een tijdje voor ons vertrek aan de lippen van divemistress Sybille en de Woesten, alle mogelijke informatie verzamelen over het duiken.
Het werd een de missies op onze big mission. Get this Open Water Padi!!! Al bij het snorkelen waren we onderste boven van de onderwaterwereld hier in de Rode Zee. Prachtig!
Na een 'go' van de duikdokter, ontmoeten we Shaggi, onze Divemaster. We trekken geëxciteerd als een klein kind onze uitrusting aan, nog wat richtlijnen en off-we-go.
Dark-Vader-style, in- en uitademen, wauw! Naast mij sexy-Josie, fully concentrated, en we beginnen onze oefeningen. We leren mondstukken en duikbril wisselen, neus en masker equalizing, zweven...
Dit onder het oog van de vele mooie vissen en koralen, zalig.... Voor de kenners, lion-fish, neushorrnvis, moray, keyser-fish, anemone-fish, and manymany more. Josefien schiet af en toe als een shooting star omhoog, we leren nog onze lucht beheersen. Subtiele veranderingen in longvolume en BCD hebben blijkbaar een grote impact.
Onze eerste duik is zo voorbij, 50 minuten onder water, aangewezen op wat lucht in een cylinder, freaky, maar niet teveel aan denken. We gaan terug aan land, alles voelt zwaar en log aan, gedaan met astronaut spelen.
De tweede duik blijven we net iets langer onder, 56 minuten, onze twee confined dives achter de rug. Trots op mezelf en vooral op Josefien, precies een zeemeermin, drinken we terug aan land de droge lucht weg, en verlangen naar meer.

We hebben een zware avond voor de boeg, nog een hoofdstuk in ons boek, en drie videos later kruipen we vermoeid in ons bed. Leuk, van die gemeenschappelijke hobby's!

Raise and shine, opnieuw een mooie dag in Dahab. Door het strakke windje speelt het idee voortdurend door mijn hoofd de volgende keer eigen kite-materiaal mee te brengen en een hoop maatjes. Kan hier leuk worden...
Onze kennis over het duiken wordt terug upgedate, we krijgen nieuwe richtlijnen, het lijkt moeilijk en veel ineens, maar we hebben een goeie instructeur te pakken. Shaggi voelt mensen goed aan, zijn aanwezigheid en bemoedigende tekens onder water worstelt ons door de nodige skills.
Toegegeven, Josefien vandaag net iets beter. Twee duiken afgewerkt, morgen nog twee, en we kunnen ons beginnende duikers noemen. Een aanrader, zelf te ontdekken, doen!

Dahab, Sinaï woestijn

Dahab

We zijn ondertussen al een weekje in Dahab. Dankzij de goede zorgen van Yoël en Anika hebben we al goed onze weg gevonden. We voelen ons als het ware een beetje ingeburgerd en geen 100% doorsnee-toerist. We zouden snel kunnen wennen aan een leventje waar de 'dagtaak' bestaat uit boodschapjes doen, koken, eten,lezen,middagdutjes doen. En als afwisseling een duikje...

Dahab op zich leeft van het toerisme. Zeven op de tien zijn Russen, die de winter liever in tropische temperaturen doorbrengen. Probleem is dat
bijna geen enkele Rus een woord Engels spreekt, en dus amper kan communiceren met de lokale bevolking. Hierdoor worden ze nog meer bestempeld als een
als een koud en bruut volk.

Toeristen komen graag waar het mooi is. Het landschap hier is adembenemend. Je hebt de bergen van de Sinaï-woestijn op de achtergrond,
en zee met zijn goed verborgen riffen. Je kan hier duiken, surfen, paardijden, op safari,... bij heel aangename temperaturen.
(Aan alles hangt dan ook een prijskaartje.)

We kookten al twee keer bij Yoël en Anika, anders zijn we aangewezen op de 'promenade', een lange laan langs de kust met aan beide kanten restaurants.
De kwaliteit van het eten is hier nogal wisselvallig, dus we gaan enkel voor betrouwbare tips. Onze darmen werden dan ook al verschillende malen op de proef gesteld!Maar aan middeltjes geen tekort, we sleuren zelf allerlei natuurlijke wondermiddeltjes mee en hier staan de bedoeinen ook dicht bij de natuur, met hun kennis vandien.
Er staat heel veel leeg, of in aanbouw in Dahab. Veel projecten liggen stil door onderlinge ruzies, veel gebouwen staan al jaren in ruwbouw.
Het is hier een ongeschreven regel dat als je goed boert, je dit niet laat zien. Anders word je van alle kanten tegengewerkt.
Buitenlanders huren hier een stuk land van Bedoeïnen, hebben een Egyptenaar nodig om borg te staan om een gebouw op te trekken. Dus er zijn drie partijen,
wat al snel tot wrevel kan leiden. Moet niet gemakkelijk zijn om hier een business te runnen. Chapeau aan onze gastdame en heer!

Gisteren onder de volle maan, op het dakterras van de Nesima, naar een setje van DJ-Yoël gaan luisteren. Feestjes met duikinstructeurs,mensen van over de ganse wereld, horny Egyptenaren, Bedoeïnen,... door elkaar.
Morgenochtend begint onze Open water-duikcursus.Spannend!! Iedereen loopt hier te zeulen met duikmateriaal en bizarre pakken aan.Het is ons nog onbekend maar we zijn in volle verwachting! Als naastige studenten leren we uit ons handboek, om ter eerst...en kijken ook flink naar de DVD in de 'classroom'. We willen fit en monter zijn, want bij snorkelen lagen we al tien minuten plat van het lachen, overweldigd door de hoeveelheid verschillende vissen in alle geuren en kleuren.
Dat beloofd!! Insh'Allah!

Verder genieten we massa's van elkaar, zoals josefien het graag heeft, samensamen!

Pieter en Josefien

Happy Birthday to me!!

Salam haleikum!!

Hey hey, hier zijn we dan, met een goede 27 graden, veel zon en een strak windje. We zijn net terug uit de Sinaï-woestijn, een helse woestijntrip, volledig door elkaar geschud, maar op helemooie ongerepte plaatsen gekomen. We doorkruisen de woestijn met landcruisers, toeristen vanachter, waar alles nog net wat meer schud. Spek voor de bek van Lukas, Sis en unimog-fans...

We reden over enorme zandduinen, deden stukken te voet door de woestijn, canyons, en zochten verfrissing in eenkoudbad temiddeneen oase. Nogal vermoeiend, zeker met een dag reizen de dag ervoor. We kwamen na twee vluchten rond half twee s nachts toe bij Yoël, nog wat bijpraten en na drie uur slaap waren we plots op safari met Yoël, een Zweeds koppel en een oudere Duitser, die vol, maar dan ook vol ?mugge?beten zat. (Volgens mij een hevige snurker die nergens wakker van wordt, zeker niet van enkele vlooien in zijn bed!) We worden geleid door Moines en Faiz, toegegeven, aangenaam verrast, want we waren nogal sceptisch naar verplichte gidsen.

We deden een tocht door de White Canyon, op het heetst van de dag, door een aangename canyon, aten in een verloren oase, en eindigden onze dag in de Red Canyon, de place-to-be voor mensen met een ruime geest:) Moe na een lange dag werden we s avonds zonder boe-of-ba op een bedoïne-feest gedropt.

Het is hier feest naar aanleiding van de Hadj, drie tot vier dagen feest, iedereen bij iedereen op bezoek. Heel traditioneel, zo bleek, iedereen opgekleed, om naar het feest temidden de woestijn te gaan. De vrouwen dansen op de gezangen van de mannen.Ik heb nog snel een bordje rijst met groenten kunnen opzij houden want ze gingen er de kippensoep, en resten kip bijkappen,vertrouwde het zaakje niet volledig. We sliepen in het duizend-en-één sterren hotel onder de blote hemel van de Sinaï-woestijn, lekker fris s nachts.

Egypte op zich zou ik niet aanraden, tenzij je graag als toerist behandelt wordt. Overal moet er iemand bijzijn, je geraakt niet door de vele grensposten zonder begeleiding, dus niet voor de avonturiers onder ons. De Egyptenaren zijn vriendelijk, maar nog meer vriend met het geld dat je bovenhaalt.

We zitten nu in het duikersdorpje, Dahab,bij Yoêl en Anika, die de Diver's Lodge openhouden, zo goed als het kan als buitenlander in een apenland.
We nemen ons een douche en doen het de volgende dagen op het gemak.

Alles goed daar?

Pieter en Josefien

TO DO -LIST

Een kleine greep uit onze to-do list (oktober-november)

• Auto keuren
• Moto smeren
• Schouw opvoegen
• Caravan verhuizenmet Fred
• Kippekot uitmesten
• Dakgoten om de twee dagen uitkuisen (blaadjes!!)
• Pellets stockeren
• Kelder-barsten opvullen
• Rekken in kelderopzetten
• Eten voor nuni en tattou-zitstanen zie chickens voor vier maand ver
• Rekeningen domiciliëren
• Planten overwinteren bij mamita josie
• Ipod volstouwen met goodies
• Aanvragen internationaalrijbewijs
• Vernieuwen internationaal pasport
• Intentingen
• Spelletjes voor onderweg
• Els wegwijs maken in nieuwe huis
• Vijver uitkuisen
• Gras voor laatste keer kort zetten
• Noten rapen tegen de ratten
• Kruidentuin laten overwinteren
• Boekhouding in orde
• kadootjes yoeli en anika
• afscheid nemen van de vele goede maatjes!!!